Home
           
 
Januari 2011 Overzicht ervaringen Januari 2011 Overzicht ervaringen Februari 2011 Februari 2011 Maart 2011 Maart 2011 April 2011 April 2011 Mei 2011 Mei 2011 Juni 2011 Juni 2011 Juli 2011 Juli 2011 Augustus 2011 Augustus 2011 September 2011 September 2011 November 2011 November 2011 December 2011 December 2011

Donderdag, 14 april 2011

Zondag, 24 april 2011

Woensdag, 27 april 2011

 

Donderdag, 7 april 2011

    Het mag duidelijk zijn dat Oeganda voor een groot deel afhankelijk is van ontwikkelingshulp en, ondanks (of dankzij) de herkiezing van president Museveni, het nog een lange weg te gaan heeft. De wegen bevinden zich in een slechte staat, ziekenhuizen hebben een tekort aan medicijnen, de kwaliteit van het onderwijs laat ernstig te wensen over en elektriciteit is er bijna meer níet dan wel. En heb je de politie nodig? Dan dien je eerst het transport te regelen want over een auto of motor beschikt het plaatselijke politiebureau niet zomaar.
    Is het te wijten aan een tekort aan financiële middelen om deze problemen op te lossen? Wellicht. Of misschien is het juist de manier waarop deze middelen beheerd worden en waar de prioriteiten van de Oegandese regering liggen. Want laat het nou absoluut geen probleem zijn om een gevechtsvliegtuig van 1.7 triljoen shilling (740 miljoen dollar!) aan te schaffen. Gewoon, voor het geval dat...

Lees meer over de aankoop van het gevechtsvliegtuig...

 

Zondag, 10 april 2011

    Na de afgelopen maanden een paar keer op en neer gevlogen te zijn naar Europa is het weer tijd voor een korte vakantie in eigen land. We brengen het weekend door aan de Nijl, in de onlangs geopende Wildwaters Lodge. Het is prachtig op een eilandje gelegen, omgeven door tropisch regenwoud en de indrukwekkende stromingen van de Nijl. Elke kamer, voorzien van een kingsize bed, heeft uitzicht op de rivier en zelfs een outdoor bad op de veranda. Op zondagochtend staat ons na het ontbijt een heerlijke massage te wachten en brengen we nog enkele uurtjes door bij het zwembad, dat slechts door rotsen van de Nijl gescheiden wordt. Een kleine paradijsje!

 

              Cottage Wildwaters Lodge       Zwembad grenst aan de Nijl

                  Walkways in het tropisch regenwoud       Fantastisch uitzicht op de Nijl

                   

Donderdag, 14 april 2011

    "Are you walking?" en "Tomorrow I will walk" zijn enkele uitspraken die je tegenwoordig steeds meer in het dagelijks leven in Oeganda hoort. Nee, ze verwijzen niet naar een speciaal georganiseerde wandeltocht of loop voor een goed doel, maar simpelweg naar de manier waarop je de afstand tussen je huis en je werkt aflegt.
    Nou moet ik toegeven dat veel wegen zich in zo'n trieste staat bevinden dat je er liever op loopt dan rijdt. De ware aanleiding schuilt echter in de hoge prijzen. Sinds de enorme stijging in brandstofprijzen, zijn ook de kosten van levensmiddelen omhoog gegaan en heeft Oeganda te kampen met een inflatie van meer dan 10%. De overheid is opgeroepen om de accijns op brandstof tijdelijk te verlagen, maar aangezien dit geweigerd wordt, heeft de oppositie zich op een nieuw soort 'lopen' toegelegd. Om solidariteit te tonen met de mensen die dagelijks naar hun werk moeten lopen, en degene die vanwege de hoge (transport)prijzen zich geen taxi meer kunnen veroorloven, hebben verschillende oppositieleiders besloten om ook hun auto te laten staan en van hun huis naar kantoor te lopen.

    Deze Walk to Work actie wordt echter niet geheel op prijs gesteld door de overheid. De eerste poging enkele dagen geleden strandde in verschillende brute arrestaties die op hun beurt weer het protest van internationale organisaties opriepen. Maar Kizza Besigye en collega's lieten zich niet kennen. Vandaag, drie dagen later, herhaalden ze hun poging om van huis naar kantoor te lopen. En werden wederom op hardhandige manier gestopt, met als gevolg grote getalen van anti-riot politie, traangas en roadblocks, en zelfs een gewonde Besigye in het ziekenhuis nadat hij in zijn hand was geschoten. Maar of hem dit gaat tegenhouden... Ik betwijfel het.

 

Zondag, 24 april 2011

    Rwanda... ook wel het land van de duizend heuvels genoemd. Hoewel het zo dichtbij ligt, is het er nog nooit van gekomen om de grens in het zuidoosten over te steken (afgezien van de enkele keer Shoebill Storkop 'illegale' wijze bij Mirama). Dus is het lange Paasweekend daar een mooie gelegenheid voor.
    Na een wat ongelukkig begin waarbij we onze middagvlucht met Rwandair missen dankzij 4,5 uur file, wordt de vrijdagmiddag maar in de dierentuin van Entebbe doorgebracht. Gelukkig gaat er 's avonds nog een vlucht en landen we uiteindelijk toch nog dezelfde dag in Kigali.

    In de hoofdstad zelf is weinig te zien, op het Genocide Memorial Centre na. Typisch dat juist datgene wat het land zo getekend heeft, nu één van de grootste trekpleisters van Rwanda vormt. De gedenkplaats is midden in de stad gelegen en trekt dagelijks 200 tot 300 bezoekers. Behalve de massagraven, waar naar schatting een kwart miljoen slachtoffers liggen, laat de tentoonstelling het verhaal achter de genocide in 1994 zien. Aan de hand van teksten, foto's en video's, die niets aan de verbeelding over laten, wordt uitgebreid getoond hoe de genocide heeft kunnen ontstaan en welke gevolgen het heeft gehad. Ook botten, schedels en kleding van slachtoffers vormen onderdeel van het museum. Maar het meest aangrijpende is misschien wel de laatste ruimte waar levensgrote foto's hangen met onschuldige kindergezichtjes. In de leeftijd van 15 maanden tot 12 jaar werden ook zij het slachtoffer van de massamoorden. Op de bordjes die bij de foto's geplaatst zijn, staat hun naam vermeld, hun lievelingseten, hun lievelingsspeelgoed... en op welke manier ze om het leven zijn gekomen...

    Na dit indrukwekkend bezoek gaan we lunchen bij Bourbon Cafe, een populaire plek onder de expats en lokale bevolking. Afgezien van de treurige geschiedenis, is Kigali een bijzonder plezierige stad. Overzichtelijk, groen en vooral schoon. Er is geen pothole te zien in de strak aangelegde wegen. De straten zijn afgegrensd door voetpaden en groene stroken met aanplanting, en de bodaboda chauffeurs (motortaxi's) dragen keurig een vestje en een helm. Zelfs de helm voor de passagier ontbreekt niet!

    We overnachten in Hotel des Mille Collines, ofwel "Hotel Rwanda". Het hotel is bekend vanwege het feit dat het een toevluchtsoord was voor vele Tutsi's en gematigde Hutu's van april tot juli 1994, waarmee hotelmanager Paul Rusesabagina uiteindelijk meer dan 1200 levens redde. Ook niet onaantrekkelijk is het uitzicht vanaf onze hotelkamer en het Panorama restaurant: een prachtig vergezicht op de stad die door groene heuvels omsloten wordt.

    Maar het wordt nog mooier wanneer we op zondag de heuvels daadwerkelijk in trekken. Met een Land Cruiser rijden we via een slingerende weg naar Ruhengeri, de uitvalsbasis voor Parque National des Volcans. In de ochtend hangt de mist nog mysterieus tussen de bergen. Maar naar mate het later wordt trekt het langzaam op, komen de groene valleien tevoorschijn en worden we beloond met fantastische uitzichten. We stoppen voor een drankje bij Volcanoes Virunga Lodge, één van de prominente safari accommodaties in de omgeving, welke uitkijkt op de 'twin lakes' Burera en Ruhondo. Gescheiden door slechts een smal strookje land worden de twee meren omzoomd door groene heuvels met terrassen en bananenplantages, en zijn voorzien van vele kleine eilandjes. Aan de andere kant bevindt zich het befaamde vulkanisch gebergte met zes perfect conisch gevormde vulkanen. Helaas onttrekt de bewolking de toppen aan het zicht, maar wanneer het later op de middag wat opklaart worden aarzelend de toppen van de Muhavura en Sabyinyo onthult.

    Onderweg wordt ook duidelijk dat hoewel Rwanda verrassend snel is opgebouwd na de genocide, het ook veel overeenkomsten toont met buurland Oeganda. De slechte keiige wegen, talloze mensen lopend langs de weg, vrolijk lachende vrouwen in kleurige kleding met manden op hun hoofd en enthousiast zwaaiende kinderen... Ondanks dat er overal nog borden en graven aan de gebeurtenissen van 17 jaar geleden herinneren, is het echter duidelijk dat de bevolking niet in het verleden is blijven hangen, maar met trots in een vrij land leeft en met hernieuwde moed naar de toekomst kijkt...

Foto's van Rwanda...

 

Woensdag, 27 april 2011

    De laatste woensdag van de maand staat volop in het teken van het 10-jarig bestaan van Great Lakes Safaris. Begonnen in april 2001, is het safaribedrijf van een kleine eenmanszaak uitgegroeid tot één van de grootste touroperators in Oeganda, met een ruim kantoor, 8 safari auto's, 3 lodges en meer dan 50 werknemers. En dat mag gevierd worden!
    Zoals ook op het bedrijf van toepassing is, houdt de eigenaar Amos Wekesa er niet van om het klein te houden. Het feest vindt plaats in het vijfsterren Serena Hotel in Kampala, in een mooi aangeklede zaal compleet met DJ, live band en een traditionele dansgroep. Ruim 150 mensen zijn uitgenodigd, variërend van (tennis)vrienden, Oegandese touroperators en leveranciers tot familie, een vooraanstaande pastoor en de Minister van Toerisme. Geheel volgens Oegandese gebruiken ontkomen we niet aan de talrijke speeches, maar voor de verandering duren ze niet te lang en zijn ze verweven met de nodige humor. De avond eindigt dan ook niet al te laat en we kunnen terugkijken op een geslaagde afsluiting van de eerste 10 jaar. Op naar de volgende 10...!

Foto's van het 10-jarig feest van Great Lakes Safaris...