Home
           
 
Januari 2010 Overzicht ervaringen Januari 2009 Overzicht ervaringen Februari 2010 Februari 2010 Juni 2010 Juni 2010 Maart 2010 Maart 2010 April 2010 April 2010 Mei 2010 Mei 2010 Juli 2010 Juli 2010 Augustus 2010 September 2010 Augustus 2010 September 2010 Oktober 2010 Oktober 2010 November 2010 November 2010 December 2010 December 2010

Zaterdag, 2 oktober 2010

Maandag, 25 oktober 2010

Woensdag, 27 oktober 2010

 

Vrijdag, 1 oktober 2010

    Van alle waterplaatsen rondom Okaukuejo, lijkt Ombika de meest veelbelovende waterhole. En inderdaad, tijdens deze vroege ochtend, niet ver van de waterpoel, stuiten we op een familie van negen leeuwen die langs de (verharde!) weg in de struiken liggen. De rest van de morgen volgen we de weg richting Gemsbokvlakte, Olifantsbad en Aus, maar op een paartje (witte) neushoorns in de verte na, bespeuren we weinig spannends.

    Tijdens de middag game drive verkennen we de westkant van de Etosha pan. Bij Leeubron rijden we een rondje maar ondanks de naam is er niets te zien. Ze zijn er echter wel te vinden bij Okondeka. Precies aan de rand van de zoutvlakte liggen zeven luie leeuwen. Veel actie komt er echter niet vanaf, daar is het blijkbaar nog te vroeg voor. Al liggen er in dit gebied opmerkelijk veel botten en schedels verspreid.
    In tegenstelling tot onze kaart houdt de weg bij deze waterhole op, dus keren we op ons gemak terug naar de campsite om bij onze 'eigen' poel een kijkje te nemen. We arriveren precies op tijd om de eerste olifanten aan te zien komen lopen. Héél veel olifanten, bestaande uit families met volwassenen en kleintjes. Ook lopen er tientallen giraffen nabij het water en zebra's die willen drinken. We onderbreken het schouwspel voor diner bij het restaurant en wanneer we weer terugkomen hebben de olifanten plaats gemaakt voor een viertal neushoorns. Eveneens zien we schimmen van hyena's en laten leeuwen een paar keer hun indrukwekkende gebrul horen voordat ook wij terugkeren naar onze tentjes. Het ultieme Afrika...!

 

Zaterdag, 2 oktober 2010

    Tijd om de tenten weer in te pakken en een laatste rondje te maken alvorens we Etosha National Park achter ons laten. Ditmaal zetten we koers naar Sprokieswoud: een Moringa-boom in Sprokieswoudverzameling grillige Moringa-bomen die ook wel Miracle Trees genoemd worden. Het 'bos' heeft echter meer weg van een parkje met wat bomen en dieren zijn nergens te bespeuren. Behalve op de omheinde parkeerplaats, waar we letterlijk het wild van ons af moeten slaan; een familie wilde wespen die het op ons ontbijt hebben voorzien...

    En daarmee nemen we afscheid van één van de beroemdste natuurgebieden in Afrika. Via de Andersson Gate verlaten we het nationaal park en rijden via de keurig verharde weg naar Outjo. Na een lange lunch en wat boodschappen rijden we vroeg in de middag verder naar Khorixas. Wederom strekt er een kaarsrechte weg voor ons uit door een heuvelachtig landschap, waarbij de auto's op één hand te tellen zijn. Na 60 kilometer verlaten we echter het asfalt en slaan een breed gravelpad richting de Vingerklip in. De route voert nu door een prachtig landschap waarbij de kale vlakte afgewisseld wordt door grillige rotspartijen en steile 'kliffen' in roodgele kleuren. De befaamde Vingerklip steekt er in de verte onmiskenbaar bovenuit. Uitgesneden in de vorm van een vinger is deze rots ontstaan doordat de omgeving ooit is uitgesleten in drie terrassen, waarvan de vinger een overblijfsel vormt van de bovenste laag. Een beklimming naar de voet van de 35 meter hoge zandstenen rots beloont ons met een adembenemend uitzicht over de Ugab Vallei.

    We vervolgen onze tocht verder naar het westen; een golvende weg voert langs kale heuvels, door droge rivierbeddingen, passeert hekken die de grens van landgoederen aanduiden, en hier en daar een huisje met een tuintje waarin een cactusplant voor het enige groen zorgt. Het enige verkeer bestaat uit enkele voetgangers die vriendelijk hun hand opsteken of zwaaiende kinderen langs de weg. Voor het eerst sinds onze komst in Namibië hebben we weer het gevoel dat we door het échte Afrika rijden!

    Eenmaal terug op de verharde weg rest ons nog 13 kilometer naar het slaperige stadje Khorixas, tevens de hoofdstad van Damaraland. We checken in bij Khorixas Rest Camp waar we een ruime bungalow met eigen badkamer toegewezen krijgen. Wat een luxe na vier nachten kamperen!

 

Vervolg verslag en foto's van onze reis door Namibië en Zuid-Afrika volgen...

 

 

Maandag, 25 oktober 2010

    Naast de talloze NGO's die in Oeganda zich inzetten voor arme families, gehandicapten en weeskinderen, is er ook een organisatie die opkomt voor ouderloze en verstoten dieren. USPCA (Uganda Society for the Protection and Care of Animals) voert acties om het welzijn van dieren te promoten en biedt onderdak aan straathonden en verwaarloosde katten. Het is dan ook deze organisatie die ons in contact bracht met het opvanggezin van Mawa. En nu, vijf jaar later, nemen we weer contact met hen op.

    De aanleiding is het trieste bericht dat ons bereikte tijdens onze reis door Namibië. De farm had weer een hond minder. Mugu, de rottweiler die met zijn uiterlijk alle medewerkers schrik aanjoeg maar in werkelijkheid geen vlieg kwaad deed, was gestorven. En dus moest er naar vervanging gevonden worden.
    Lang duurt onze zoektocht niet. Wanneer we de tuin van USPCA binnen stappen, staren twee guitige hondenkopjes staren ons aan en is de keus snel gemaakt. En zo terneergeslagen als de night operators waren toen ze afscheid moesten nemen van Mugu, zo opgetogen zijn ze wanneer ze de twee puppy's naar hun nieuwe huis brengen. Mogen we je voorstellen aan de twee nieuwe aanwinsten van de farm: Marley en Mandi.

RIP Mugu         Marley & Mandi

Woensdag, 27 oktober 2010

    Na twee dagen van officiële nominaties is het zover: de verkiezingscampagnes kunnen beginnen. Samen met zeven andere kandidaten gaat Museveni de strijd aan om het presidentschap. 112 dagen hebben ze hiervoor. 112 dagen waarin ze 112 districten moeten bezoeken, van het onherbergzame noorden tot de eilanden in Lake Victoria. 112 dagen om zoveel mogelijk kiezers voor zich te winnen. De huidige potholes die het hele verkeer in de hoofdstad ontregelen, het tekort aan medicijnen in Mulago Hospital of het feit dat bijna driekwart van de bevolking analfabeet is, worden maar even vergeten. Nu zijn het de beloftes voor de toekomst die tellen.
    Over 114 dagen zullen we weten wie zich daar het best vanaf gebracht heeft. Maar nog belangrijker, of de rest zich daar bij neer kan leggen...

Lees meer feiten & cijfers over de Oegandese bevolking...

Overzicht Onze Ervaringen