Home
           
 
Januari 2010 Overzicht ervaringen Januari 2009 Overzicht ervaringen Februari 2010 Februari 2010 Juni 2010 Juni 2010 Maart 2010 Maart 2010 April 2010 April 2010 Mei 2010 Mei 2010 Juli 2010 Juli 2010 Augustus 2010 September 2010 Augustus 2010 September 2010 Oktober 2010 Oktober 2010 November 2010 November 2010 December 2010 December 2010

Zondag, 6 juni 2010

Maandag, 14 juni 2010

Woensdag, 16 juni 2010

Donderdag, 24 juni 2010

 

 

Zondag, 6 juni 2010

    Inmiddels hebben de talrijke regenbuien plaatsgemaakt voor zonnige, warme dagen. Reden genoeg voor ons om de veranda eens een nieuwe look te geven. In een paar weken tijd wordt de oude, aangebouwde veranda afgebroken, worden er nieuwe palen in de grond gezet, een dak bovenop geplaatst en een nieuwe vloer ingelegd. Op een vrije zondag halen we nog wat plantjes bij de lokale Intratuin (lees: een verkopertje langs de weg), planten we nog wat bananenboompjes en heliconia's er rondom heen en voilà, een nieuwe zithoek is gecreëerd. Eenvoudig maar doeltreffend!

Foto's van de nieuwe veranda...

 

Maandag, 14 juni 2010

    Al heeft het Oegandese team zich niet weten te plaatsen, de World Cup is van start gegaan en dat is te merken! Het is ten slotte Afrika en ook in Oeganda leeft het enorm. De sportzenders van DStv zenden non-stop verslag uit, de medewerkers van Van Zanten kunnen de tweede wedstrijd (van 17.00 uur) op de farm te kijken en ook onze tv thuis laat weinig anders meer zien.
    Maar het toernooi begint pas echt op maandag 14 juni om 14.30 uur. Als trouwe Nederlanders hebben wij het werk gelaten voor wat het was om samen met andere Oranje-supporters de wedstrijd in de heuse "Holland House" van Kampala te kijken. Er hangt een gezellige sfeer en zelfs de enkele Denen die zich binnen wagen, worden warm verwelkomd. Maar aangezien hun team nauwelijks aan de bal komt, staan ze er een beetje beduusd bij en druipen al snel af na de wedstrijd.

Deense supporters op een rijtje

Woensdag, 16 juni 2010

    Hoe vaak heb ik me niet geel en groen geërgerd aan het rigoureuze rijgedrag van de Oegandese chauffeurs? Hoe vaak hebben we maar ternauwernood een levensgevaarlijke manoeuvre kunnen ontwijken? Als je enigszins bekend bent met de rijstijl hier in Oeganda dan kan het je vreemd voorkomen dat juist ik op een dag beschuldigd word van "careless driving". Niet omdat ik andere auto's heb verblind met groot licht, of mijn medeweggebruikers schaamteloos van de weg heb gedrukt. Nee, het is omdat ik enkele auto's die met 40 km/u vooruit gingen inhaalde. Oke, het was inderdaad in een bocht, maar wel zo'n flauwe bocht dat ik vanaf een kilometer kon zien dat er niets aan kwam. Desalniettemin vindt de politieagente langs de weg dat mijn inhaalpoging bestraft dient te worden met een bekeuring voor "careless or inconsiderate use of the motor vehicle". De boete bedraagt 40,000 shilling (14 euro).

    Een manier voor agenten om er zeker van te zijn dat de boete ook daadwerkelijk betaald wordt, is door het rijbewijs in te nemen. Deze krijgen de chauffeurs pas terug op het politiebureau in ruil voor een betalingsbewijs van de bank. Maar in de wetenschap dat ik mijn (Nederlandse) rijbewijs voorlopig niet terug zal zien, sta ik onder geen beding mijn pasje af en vertel haar dat ze maar met mijn kopie genoegen moet nemen. Blijkbaar straal ik genoeg vertrouwen uit want na enkele pogingen geeft ze het op. Ik ben tenslotte een mzungu en zal mijn burgerplicht niet ontlopen.

    De politieagente biedt me nog hoffelijk aan om de boete te halveren welke direct bij haar voldaan kan worden (en ongetwijfeld meteen in haar portemonnee verdwijnt). Maar omdat corruptie ongeveer net zo hoog in onze Top 5 Ergernissen in Oeganda staat als roekeloos rijgedrag, besluit ik om er maar niet op in te gaan. Dan maar een halve dag spenderen bij de bank en het politiebureau om de boete te betalen. Met nog enkele waarschuwingen en ondertekende formulieren rijker mag ik uiteindelijk doorrijden. En kan de politieagente op zoek naar haar volgende slachtoffer.

 

Donderdag, 24 juni 2010

    Om nog even terug te komen op het Oegandese verkeer; ondanks onze vele ergernissen levert het ook regelmatig komische situaties op.
    Deze ochtend ben ik op weg naar Kampala wanneer de chauffeur van de auto voor mij zijn arm uit het raam laat zakken en met uitgestoken wijsvinger draaiende bewegingen maakt. Verwonderd zit ik er naar te kijken, me afvragend wat hij er in hemelsnaam mee zou bedoelen. Is hij van plan om zodadelijk te gaan keren op de weg? Probeert hij me duidelijk te maken dat er iets dramatisch mis is mijn auto, of is het een poging om tegenliggers ergens voor te waarschuwen? Het mysterie wordt gelukkig al snel opgelost wanneer hij bij de eerstvolgende weg links afslaat. Behalve dat zijn remlichten niet werken, doet zijn richtingaanwijzer het blijkbaar ook niet meer... En had hij nou rechts af moeten slaan, dan had hij eenvoudig zijn arm uit het raam kunnen steken, zoals we wel vaker zien. Maar bij gebrek aan een medepassagier naast hem, is de chauffeur genoodzaakt om een creatievere oplossing te vinden.
    Een handige tip voor wanneer mijn knipperlichten het een keer begeven! En al is het schijnbaar een alom geaccepteerd gebaar in het Oegandese verkeer, ik vraag me af hoe universeel het zal zijn...

 

Overzicht Onze Ervaringen