Home
           
 
Januari 2010 Overzicht ervaringen Januari 2009 Overzicht ervaringen Februari 2010 Februari 2010 Juni 2010 Juni 2010 Maart 2010 Maart 2010 April 2010 April 2010 Mei 2010 Mei 2010 Juli 2010 Juli 2010 Augustus 2010 September 2010 Augustus 2010 September 2010 Oktober 2010 Oktober 2010 November 2010 November 2010 December 2010 December 2010

Zondag, 5 december 2010

Donderdag, 9 december 2010

 

 

Zondag, 5 december 2010

    Vandaag staat in het teken van hét sportevenement van Kampala: de MTN Marathon. Terwijl we vorig jaar rond deze tijd allebei geveild waren door malaria, sta ik dit keer weer aan de start. Bas blijft achter om de tent met het ontbijt bewaken, wat natuurlijk ook moet gebeuren.
    Hoewel het inmiddels al de achtste editie is van de marathon, zijn de routes nog geen één jaar hetzelfde geweest. Maar elk jaar verloopt de start wel weer even chaotisch! Bijna 10 000 renners die zich opgegeven hebben voor de 10 km willen allemaal tegelijk losgaan en wurmen zich door een smalle straat. De opstopping houdt nog enkele honderden meters aan, waarna de gele slinger van mensen zich langzaam verpreidt.

    Hoewel het niet de eerste keer is dat ik mee doe, sta ik nog steeds verbaasd van wat ik onderweg tegenkom. Ongeveer de helft van de renners begint al te lopen zodra de eerste heuvel in zicht komt (ongeveer 200 meter na de start). Een derde daarvan blijft waarschijnlijk de rest van het parcours dit tempo aanhouden. Een klein gedeelte doet voor de vorm mee, maar houdt het na 1 km helemaal voor gezien en wandelt weer rustig terug naar het het evenemententerrein. Ondertussen zijn de snelste lopers van de 10 km al lang en breed gefinisht.
    Ik passeer atletisch uitziende mannen die ook al aan het lopen zijn en kleine kinderen van een jaar of tien passeren mij met een lichtvoetige beweging. Hier en daar ligt zelfs iemand die de hulp van een ambulance wel kan gebruiken. Verder blijkt een verbazingwekkend groot deel tijdens de loop zijn mobieltje nodig te hebben. Of ze nu gebeld worden of zelf een gesprek beginnen, een "social talk" slaan ze ook tijdens de run niet af.

    Al met al is het geen saaie loop en met genoeg afleiding om me heen weet ik zonder al teveel moeite de finish te bereiken. Waar een uitgebreid ontbijtbuffet in de Great Lakes/Royal Van Zanten tent op me staat te wachten en we nog even verder kunnen genieten van de sfeer van het jaarlijkse evenement...!

MTN Marathon Kampala 2010    Great Lakes Safaris team

 

Donderdag, 9 december 2010

    Dat de meeste voertuigen in Oeganda nogal wat mankeren, mag duidelijk zijn. Velen zouden een APK-keuring niet doorkomen (wat overigens een praktische oplossing zou zijn voor het file-probleem!). Missende nummerplaten, lichten die niet werken, scheve assen waardoor vrachtwagens diagonaal op de weg staan... van niets staan we meer te kijken.
    Toch ben ik lichtelijk verbaasd als ik deze ochtend het voertuig voor mij in haal. Een lesauto. Waarvan de buitenspiegel voor de bestuurder ontbreekt! Is één van de belangrijkste aspecten bij het leren autorijden niet spiegels kijken?! Zeker in Oeganda is het geen overbodige luxe met het verkeer dat letterlijk van alle kanten komt. Een kleine troost dat de spiegel aan de kant van de rijstructeur er nog wel op zit. Maar wellicht is dat de verklaring dat het aan de rijstijl van de Oegandese weggebruikers minstens net zoveel schort als aan hun voertuigen zelf!

 

Overzicht Onze Ervaringen