Home
           
 
Januari 2009 Overzicht ervaringen Januari 2009 Overzicht ervaringen Februari 2009 Februari 2009 Maart 2009 Maart 2009 April 2009 April 2009 Mei 2009 Mei 2009 Juni 2009 Juni 2009 Juli 2009 Juli 2009 Augustus 2009 Augustus 2009 September 2009 September 2009 Oktober 2009 Oktober 2009 November 2009 November 2009 December 2009 December 2009

Zondag, 6 september 2009

Donderdag, 10 september 2009

Vrijdag, 11 september 2009

Zondag, 13 september 2009

Zaterdag, 26 september 2009

 

Vrijdag, 4 september 2009

    Omdat Great Lakes Safaris sinds augustus een nieuwe accommodatie overgenomen heeft, besluiten we een bezoek aan deze lodge te combineren met een lang weekend in Murchison Falls National Park. Op ons gemak rijden we via Masindi het park in, steken de Nijl over en checken in bij Paraa Safari Lodge. Aan het eind van de middag gaan we op pad voor onze eerste game drive en stuiten al snel op een familie olifanten, talloze oribi's, Uganda kobs en hartebeesten. Het gebied rond de Delta is weer even adembenemend als anders, maar ook drassig. De paden zijn nog modderig van de recente regenbui en onze nieuwe Landcruiser wordt meteen aardig op de proef gesteld. Met behulp van de 4x4 lukt het ons echter om er ongeschonden doorheen te komen.

    Leeuwen zie je meestal waneer je ze het minst verwacht, zo is al verschillende keren gebleken. En ook nu weer. Terwijl een safaribusje vóór ons kort stilstaat bij iets wat blijkbaar niet al te indrukwekkend kan zijn, ontdekken we tot onze verrassing dat het om twee jonge leeuwinnen gaat. Het tweetal ligt lui in het gras op nauwelijks een meter van de weg en slaan af en toe verveeld met hun staart om de vliegen weg te houden. We hoeven niet lang te wachten tot ze na wat speels rollen overeind komen en voor ons het pad oplopen. Zo rustig mogelijk volgen we hen, tot we een modderpoel bereiken waar wij omhéén moeten maar voor de leeuwen een ideale drinkplaats vormt. Een prachtig plaatje van twee leeuwen die eensgezind hun dorst lessen, terwijl de schemering langzaam over het park valt.
    Op weg terug naar de lodge bedenken we nogmaals hoe onvoorstelbaar het is dat dit Delta gebied binnenkort ingenomen zal worden door zware vrachtwagens en machines van buitenlandse oliemaatschappijen. Niet alleen het natuurschoon maar zeker de wilde dieren die hier leven, zullen beïnvloed worden door de indringers en de olie waar alles voor moet wijken...

 

Zaterdag, 5 september 2009

    Met de fantastische ervaringen van gisteren in ons achterhoofd maken we deze ochtend weer een game drive in gezelschap van een UWA ranger. De leeuwen laten zich niet meer zien, maar het overige wild is weer talrijk aanwezig. We blijven een tijdje bij een grote kudde olifanten kijken, spotten enkele roodkleurige Patas Monkeys in het lange gras en verbazen ons over de grote getalen giraffen die zich tussen de acaciabomen begeven. De rest van de ochtend brengen we door aan het zwembad; wat een luxe om dit 'zomaar' voor een weekendje te kunnen doen!
    Halverwege de middag rijden we terug richting de gate, naar de lodge die ons in eerste instantie hier gebracht heeft. Budongo Eco Lodge ligt midden in het Budongo Forest Reserve, in het zuidoostelijke gedeelte van Murchison Falls National Park. Dit gebied wordt door vele toeristen onopgemerkt gekruist op weg naar hun accommodatie aan de Nijl. Onterecht, want het is een indrukwekkend tropisch woud en één van de beste plekken in Oost-Afrika om chimpansees te zien! De lodge zelf is geheel op ecologisch veantwoorde manier gebouwd: electriciteit wordt gevoed door solar energie, de watervoorraad bestaat uit opgevangen regenwater en speciaal gebouwde composttoiletten behoren tot de sanitaire voorzieningen. Net zoals het restaurant en bezoekerscentrum zijn ook de cabins en slaapzalen geheel uit hout opgetrokken, ruim en comfortabel ingericht. We zijn behoorlijk onder de indruk! En terwijl de andere gasten vroeg naar bed gaan, brengen wij nog wat gezellige uurtjes op het terras door met de manager.

 

Zondag, 6 september 2009

    Na een heerlijke nacht in onze privé cabin, omringd door niets dan de tropische oerwoudgeluiden, zitten we vandaag weer vroeg aan het ontbijt. Samen met een gids gaan we vandaag ons geluk beproeven en kijken of we de groep chimps kunnen vinden. Van de ruim 550 wilde chimpansees, zijn er ongeveer 80 'gehabitueerd' en in redelijke mate gewend aan menselijke aanwezigheid. Gedurende de afgelopen dagen zijn de chimps veelal in de nabijheid van de lodge gezien, maar uitgerekend vandaag hebben ze besloten om weer verder weg te trekken. We wandelen voor meer dan 6 uur, af en toe onderbroken om mogelijke chimpgeluiden op te vangen die ons naar hun verblijfplaats kunnen leiden. Halverwege de ochtend barst er een regenbui los, maar ook wanneer het droog wordt en het bos weer langzaam tot leven komt, horen of zien we geen teken van de chimpansees.
    En juist wanneer we het opgegeven hebben en het pad weer terug naar de lodge volgen, zien we haar. Een jong vrouwtjeschimpansee zit aan de voet van een boom, ons stilletjes in de gaten houdend. Zodra ze merkt dat wij haar ook in het oog hebben gekregen, spurt ze weg en verdwijnt in het dichte struikgewas. Het was niet meer dan een momentopname, maar toch prijzen we ons gelukkig met deze glimp van één van de chimpansees van Budongo. En beslist dat we nog vele malen terug zullen komen voor een nieuwe ontmoeting!

Foto's van ons bezoek aan Murchison Falls National Park

 

Donderdag, 10 september 2009

    Alles went. Zeker als je al vier jaar in een land als Oeganda woont. De dingen waar je in het begin nog van stond te kijken, zijn nu normaal en bij vlagen vergeet je zelfs dat je diep in Afrika woont. Waar democratie en gerechtigheid toch niet altijd vanzelfsprekend zijn...

    Vandaag worden we hier helaas weer op hardhandige wijze aan herinnerd. De donderdag begint als een doodnormale dag wanneer ik (Miranda) op kantoor in Kampala ga werken. Rond de middag druppelen er steeds meer berichten binnen dat er rellen zijn uitgebroken in de stad. In eerste instantie niet heel erg verontrustend, aangezien er wel vaker relletjes voorkomen, waarbij traangas een veelgebruikt verdedigingsmiddel is. Bovendien kan ik eenvoudig het centrum vermijden op weg terug naar Mukono.
    Aanleiding voor deze onrusten blijkt het geplande bezoek van de Kabaka (traditionele koning van de Buganda stam) aan het plaatsje Kayunga te zijn. Dit zal gepaard gaan met een groot feest, waar duizenden Baganda op af zullen komen. De Banyara, een aanzienlijk kleinere stam die ook in dit gebied woont, blijkt er echter fel op tegen te zijn en wil dat de Kabaka eerst toestemming verkrijgt van hun eigen stamleider. Ook de regering heeft een vertegenwoordiger van de Kabaka tegengehouden op weg naar Kayunga. En dat is reden genoeg voor de Baganda om in opstand te komen!

    Aan het einde van de werkdag is de situatie nog steeds onrustig en is de binnenstad volledig afgesloten. Een lange file in één van de buitenwijken van Kampala wijst er inderdaad op dat vele mensen een alternatieve route kiezen om de stad in of uit te komen. Maar eenmaal Kampala uit en op weg naar Mukono is het gedaan met het verkeer. De anders zo drukke weg is nu verlaten, op een handjevol auto's en militaire vrachtwagens na. Met enige humor merk ik een taxibusje op dat een lichtkleurige handdoek aan zijn buitenspiegel heeft geknoopt, bij wijze van een "witte vlag". Wat achteraf nog niet zo'n slecht idee blijkt te zijn...

    Inmiddels heb ik via de farm te horen gekregen dat nu ook het centrum van Mukono afgesloten is door road blocks en ik er verstandig aan doe een andere route naar de farm te nemen. Maar hoe serieus de hele situatie in het land is, merk ik pas wanneer ik per ongeluk toch op een wegversperring inrijd. De weg is geheel geblokkeerd, met hier en daar een vuurtje en een opgefokte groep jongeren er omheen. Zodra ze mijn auto zien, komen ze dichterbij en beginnen met stenen te gooien. Geen tijd om te draaien, maar zo snel mogelijk rijd ik teruguit in de richting waar ik vandaan kwam en zie opgelucht dat de jongens de achtervolging al snel staken.
    Eenmaal weer terug in veilig gebied ga ik op zoek naar de alternatieve route naar de farm, wat nog niet zo eenvoudig blijkt te zijn. Smalle paadjes waar je nauwelijks met de auto door kan, een doodlopende weg bij een stenenbakkerij en hutjes verscholen in bananenplantages. Ondanks de chaos die vandaag is uitgebroken, blijft Oeganda echter een prachtig, groen land. En dankzij contact met de farm en enkele behulpzame kinderen weet ik dan toch de juiste weg te vinden en arriveer veilig thuis.

 

Vrijdag, 11 september 2009

    Zoals verwacht zijn de onrusten na gisteren niet gedoofd. Vandaag staan de kranten vol van (tegenstrijdige) berichten en zijn vijf nationale radiostations uit de lucht gehaald die beschuldigd worden van propaganda. In de ochtend is het nog wel redelijk rustig, maar naar mate de dag vordert laait het geweld weer op.
    Het centrum van Kampala is geheel verlaten, op de relschoppers na, en er worden nog meer road blocks opgeworpen. Bewoners van verschillende buitenwijken horen tot 's avonds laat geweerschoten over en weer klinken. De stad is in één grote puinhoop verandert, met uitgebrande gebouwen en auto's, vernielde wegen en brandende autobanden. Ook op de route naar Kayunga, die midden door Mukono loopt, en in andere delen van het land zijn bussen aangehouden, vrachtwagens in brand gestoken en wordt er volop geplunderd. De politie en militairen doen hun best om de aanstichters op te pakken, maar kunnen niet voorkomen dat er zeker tien doden en vele gewonden vallen. "We fight for our Kingdom" noemen ze dat dan, terwijl ze zonder blikken of blozen onschuldige mensen van hun eigen stam beroven en in elkaar slaan. De beelden die we te zien krijgen hebben veel weg van een burgeroorlog. En ondertussen adviseert de overheid de Kabaka nadrukkelijk om het geplande bezoek voor morgen niet door te zetten, terwijl de Buganda leider vastbesloten is wel te gaan...

 

Kampala tijdens de rellen:

Militairen proberen de orde te handhaven  Roadblocks op Entebbe Road  Uitgebrande bussen en vrachtwagens in Kampala
Foto's van New Vision

Artikel en video van BBC Africa...

 

Zondag, 13 september 2009

    De verwachte opschudding op zaterdag bleef gelukkig uit, nadat de Kabaka officieel had verklaard zijn geplande bezoek aan Kayunga voorlopig uit te stellen. Er zullen eerst ontmoetingen volgen met de president en de leider van de Banyara stam. De zaterdag verliep dus relatief kalm en op zondag gaan we voorzichtig een kijkje nemen in de stad. Hoewel de winkels hun deuren weer geopend hebben en auto's zich weer op de weg begeven, hangt er een vreemde sfeer. Het is voor een zondag opvallend rustig, er zijn nog verschillende sporen van de road blocks en hier en daar ruik je nog de lucht van verbrande autobanden. Het is duidelijk dat iedereen nog geschokt is van wat er heeft plaatsgevonden, al wordt het normale leven weer relatief snel opgepakt.

 

Zaterdag, 26 september 2009

    Behalve af en toe wat onrusten brengt het werk voor een Oegandese touroperator ook vele plezierige dingen met zich mee. Zoals tripjes naar Japan en ontmoetingen met Hollywood sterren!
    De periode van 18 tot en met 20 september stond in het teken van de jaarlijkse toeristische beurs in Tokyo. Drie dagen gevuld met het promoten van Oeganda, het informeren van Japanse toeristen en reisagenten, optredens met Oegandese muziek en etentjes met ambassadeurs. De Minister van Toerisme, Serapio Rukundo, was eveneens uitgenodigd voor een speech en vergezelde ons tijdens het bezoek aan Japan.

Tokyo skyline
Tokyo centrum

    Eenmaal terug staat er een belangrijk evenement op het programma: de officiële opening van de campagne "Friend a gorilla". In het kader van het "Jaar van de Gorilla", zoals 2009 door de United Nations is uitgeroepen, heeft Uganda Wildlife Authority (UWA) een initiatief gestart om meer aandacht te vragen voor de berggorilla's in Oeganda en het (eco-)toerisme te promoten. Samen met "Friend a gorilla" is tevens de nieuwe gorillagroep Nshongi officieel voor toeristen geopend, de grootste gorillafamilie ooit opengesteld bestaande uit 36 leden en 3 silverbacks.

    Genoeg reden voor een feestelijke bijeenkomst waarvoor zelfs enkele beroemdheden uit Hollywood zijn uitgenodigd. En uiteraard zijn ook wij van de partij tijdens het Gorilla Gala Diner op zaterdagavond. Stipt om 18.00 uur arriveren we bij het Serena Hotel in Kampala waar een grote tent is opgezet en we feestelijk ontvangen worden. Onze "Great Lakes" tafel, gedeeld met collega's en vrienden van Amos, bevindt zich vooraan, midden in de zaal, zodat we goed zicht hebben op wat er op het podium afspeelt. Het programma is prima in elkaar gezet, waarbij entertainment en speeches elkaar opvolgen. Ondertussen worden onze glazen onophoudelijk bijgevuld - wat iets te veel van het goede is voor sommigen - en laat het uitgebreide buffet zich goed smaken. Natuurlijk worden de beroemdheden uit Hollywood eveneens op het podium geroepen om kort hun gorilla tracking ervaringen met ons te delen. Onder hen ziMiranda en Jason Biggs (American Pie)jn Jason Biggs (American Pie), Kristy Wu (Buffy the Vampire Slayer), Melissa Wu (Flight 29 Down) en Simon Curtis (Spectacular). Geen grote namen dus, en eigenlijk is Jason de enige die het publiek van tv kent. Hij krijgt dan ook ruimschoots de meeste (vrouwelijke) aandacht.
    Na hun praatje verdwijnen de sterren al snel weer. Maar niet voordat Amos zijn vriend Jason aan onze tafel heeft voorgesteld. En ik eindelijk de kans krijg om met de populaire American Pie acteur voor een foto te poseren!

 

 

Overzicht Onze Ervaringen