Home
           
 
Januari 2009 Overzicht ervaringen Januari 2009 Overzicht ervaringen Februari 2009 Februari 2009 Maart 2009 Maart 2009 April 2009 April 2009 Mei 2009 Mei 2009 Juni 2009 Juni 2009 Juli 2009 Juli 2009 Augustus 2009 Augustus 2009 September 2009 September 2009 Oktober 2009 Oktober 2009 November 2009 November 2009 December 2009 December 2009

Zondag, 24 mei 2009

Maandag, 25 mei 2009

Dinsdag, 26 mei 2009

Zaterdag, 30 mei 2009

Zondag, 31 mei 2009

 

Vrijdag, 22 mei 2009

    Het is al enige tijd geleden sinds de farm bezoekers uit Nederland heeft gehad. Maar onze vrienden Frank en Monique brengen hier verandering in. Na een lange reis halen we hen 's woensdags op van het vliegveld en rijden in het donker terug naar Mukono, waar een even enthousiaste Mawa hen begroet.
     Om onze gasten wat meer dan alleen de kassen en groene omgeving van Mukono te laten zien vertrekken we vandaag naar Murchison Falls National Park. Voor ons tevens een ideale gelegenheid om zelf ook weer eens het binnenland in te trekken! De weg via Luwero naar Masindi blijkt na een maandenlange staat van "road repair" eindelijk af te zijn en vroeg in de middag bereiken we de gate van het nationaal park. Nog maar amper enkele kilometers het beschermde gebied ingereden, maken we al kennis met het eerste wild: een schildpad die na een gewaagde oversteek de overkant van de weg (bijna) heeft bereikt. De andere weggebruikers - families bavianen - duiken echter haastig de struiken in wanneer we dichterbij komen.
     Halverwege onze route maken we een stop bij de Top of the Falls, waar we met de ons inmiddels bekende gids een wandeling maken. Wederom is het puur genieten van het prachtige uitzicht en het bulderende water dat zich in een kloof van zes meter stort. Tegen 18.00 uur arriveren we bij de ferry die ons direct naar de overzijde van de Nijl brengt voor onze overnachting in Paraa Safari Lodge.

 

Zaterdag, 23 mei 2009

    Een vroeg ontbijt gevolgd door onze eerste game drive in het noordelijke gedeelte van Murchison Falls National Park. Dat deze rit wat meer in petto zou hebben dan schildpadden en bavianen wisten we wel, maar de game drive op deze morgen overtreft zelfs onze eerdere ervaringen. Het wild is talrijk en gevarieerd aanwezig: van de schattige oribi's en wrattenzwijnen tot de sierlijke hartebeesten, giraffen, ontelbare Uganda kobs en zelfs een familie leeuwen. Het zijn alleen de grijze reuzen, de olifanten, die we maar niet in de weidse vlaktes kunnen ontdekken. Een korte pauze bij een Hippo Pool levert nog enkele mooie plaatjes op van een groep nijlpaarden, waarna we rustig terugkeren naar de lodge voor de lunch.
    Voor de middag staat er een boottocht naar de watervallen op het programma. Deze keer laten we de grote UWA boot voor wat het is en gaan aan boord van de kleinere Wild Frontiers boot, samen met nog een zestal andere toeristen. Andy, de kapitein tijdens deze tocht, heeft beloofd dat hij wel iets speciaals zou regelen voor onze Nederlandse vrienden. En spectaculair wordt het zeker!
    Om te beginnen kan deze kleinere boot veel dichtbij de oever en de dieren komen dan de grote variant van UWA. We passeren knorrende nijlpaarden, een eenzame buffel, Knob-billed Ducks en een krokodil met zijn bek wagenwijd open. Bij elk dier weet onze gids wel een opmerking of interessant verhaaltje te plaatsen. En eindelijk stuiten we op onze eerste (en enige) olifanten in Murchison Falls! De familie staat gemoedelijk aan het water te drinken, met hun huid roodgekleurd van een eerder stofbad. We zien hoe ze langzaam, de een na de ander, de struiken in verdwijnen en voldaan vervolgen ook wij onze tocht naar de watervallen.

    Zonder gas te minderen passeren we de bekende rots, de vaste stopplaats voor de boten die deze excursie maken. In plaats daarvan stuurt Andy onze boot behendig tegen de stroming in waardoor we de watervallen van zo dichtbij als mogelijk is weten te benaderen. Een adembenemend zicht op de beroemde Murchison Falls! Na deze indrukwekkende momenten zetten we langzaam de terugweg in, met nog een enkele stop bij het vissersbootje van Jacques die hier vandaag aan het vissen is. Juist op het moment dat wij aanmeren, bijt er een enorme Catfish in zijn aas, die met enige moeite binnengehaald wordt. Zo'n 16 kg schoon aan de haak! We keren terug naar de ferry en checken ditmaal in bij Red Chilli Rest Camp, een gezellig backpackers camp aan de oever van de Nijl.

Foto's van Murchison Falls National Park

 

Zondag, 24 mei 2009

    Wederom een vroeg begin van de dag. We eten ons 'packed breakfast' in het officieel nog niet geopende restaurant en rijden via de west gate het park uit. Al tegen 10.00 uur arriveren we in Hoima waar we voor een tweesplitsing komen te staan: nemen we de goede, grotendeels verharde weg naar Mityana die zekerheid biedt maar ook minstens 230 km om is? Of kiezen we voor de rechtstreekse route naar Kyenjojo via een totaal onverhard pad waarvan niemand ons duidelijk kan vertellen hoe (on)begaanbaar deze momenteel is. Na een drankje besluiten we maar voor het avontuur te gaan en de binnendoorweg te nemen.
    Het blijkt een goede keus te zijn. Hoewel de weg vrij hobbelig is en vol gaten zit, hebben we het geluk dat het niet geregend heeft en geen vrachwagens ons pad blokkeren. Bovendien is het een mooie route door het binnenland die Frank en Monique de kans geeft een glimp op te vangen van het échte Afrikaanse leven. Na een voorspoedige rit rijden we om 16.00 uur Fort Portal binnen en checken in bij Rwenzori View Guesthouse, waarna we met een welverdiende Bell op het terras neerstrijken.

         Groen landschap bij de grens met Congo     Lokale huisjes langs de weg

Naar boven

Maandag, 25 mei 2009

    Heerlijk uitslapen en uitgebreid ontbijten, alvorens we op ons gemak naar Queen Elizabeth National Park rijden. Bij Simba Safari Camp worden we hartelijk verwelkomd en na een vroege lunch melden we ons om 14.00 uur bij de gate van Kyambura Wildlife Reserve voor de chimp tracking. Samen met twee UWA rangers, een Amerikaanse vrouw en haar tante die al behoorlijk op leeftijd is, rijden we met de auto's naar de rand van de kloof waar we eenvoudig kunnen afdalen.

    De hike door de Kyambura Gorge blijkt een prachtige tocht te zijn. We volgen een smal pad door het midden van de kloof. Parallel aan het pad kabbelt het water van de Kyambura rivier. Ook is het gebied meer open dan in Kibale Forest, waardoor de zon een mooie gloed op de tropische bladeren achterlaat.
    Dat de rivier er niet alleen maar mooi ligt te wezen maar ook een behoorlijk vervelend obstakel kan vormen, ontdekken we wanneer we na een tijdje wandelen chimpanseekreten horen. Vanuit de bomen aan de overkant van het water. Omdat er zich geen brug in de buurt bevindt, zit er niets anders op dan de boomstronk te gebruiken die dwars over de rivier ligt. De aardig brede stam is grotendeels bedekt met dunne takjes aan weerszijde, die echter nauwelijks houvast bieden. Het blijft dus een behoorlijk spannende onderneming en voetje voor voetje schuifelen we naar de overkant. Zelfs de oudere vrouw weet, met behulp van de ranger, de rivier over te steken.
    Eenmaal aan de overkant vervolgen we onze zoektocht verder stroomafwaarts. Het gaat in een behoorlijk hoog tempo, tot de ranger ons na enige tijd te kennen geeft dat de chimpansee de tegenovergestelde richting op moet zijn gegaan. Weer terug dus, in hetzelfde hoge tempo, in de hoop dat we de chimp in kunnen halen. En met succes! Plotseling zien we een mannetjeschimpansee nietsvermoedend via een tak naar een andere boom lopen... aan de overkant van de rivier! Ook nu is de kunstmatige brug weer te ver, maar bevindt er zich vlakbij een andere boomstam over de river. Deze is nog minder breed dan de eerste, dus in plaats van er overheen te balanceren, gaan we zitten en schuiven op die manier naar de overkant. Voor de oudere vrouw is dit net iets teveel en samen met haar ranger besluit ze verder te lopen naar de houten brug.
    In een nóg hoger tempo proberen we de chimpansee te volgen. Boven ons is de lucht al grijs geworden en klinkt er regelmatig onweer. Na zo'n twintig minuten moeten we onze achtervolging staken; de chimp is ons te vlug af geweest. Bovendien vallen inmiddels de eerste regendruppels uit de lucht, dus keren we terug naar de auto's. Hoewel we enigszins beschermd worden door het dichte bladerdek boven ons hoofd, komt de regen al snel met bakken uit de hemel, verandert het pad direct in een modderpoel en komen we doorweekt bij de auto's aan.

    Al met al heeft onze zoektocht naar de chimpansees in Kyambura nauwelijks twee uur geduurd. Hierdoor rest ons nog voldoende tijd om een game drive te maken. Al vanaf de hoofdweg, terwijl de bussen ons voorbij blazen, hebben we goed zicht op een kudde olifanten die in een gestaag tempo door het gras wandelen. In het Kasenyi gebied maken we nog een rondje maar er is weinig te zien, op wat buffels, wrattenzwijnen en vechtende (en parende) Uganda kobs na. Morgen nog een kans!

Foto's van Queen Elizabeth National Park

 

Dinsdag, 26 mei 2009

    Vandaag scheiden onze wegen; voor Bas en Miranda is het helaas tijd om naar huis te gaan, terwijl Frank en Monique door zullen reizen naar de gorilla's in Bwindi National Park. Maar niet voordat we nog gezamenlijk een ochtend game drive hebben gemaakt én een boompje planten op de grond van Simba Safari Camp. Op die manier laten we een blijvende souvenir achter en dragen we toch een beetje bij aan het natuurbehoud in Oeganda!

 

Zaterdag, 30 mei 2009

    Frank en Monique zijn inmiddels weer terug van hun korte safari door het westen van het land en we besluiten het weekend aan de oorsprong van de Nijl door te brengen. Terwijl we naar hun verhalen over de berggorilla’s en vastzittende trucks luisteren, rijden we in de ochtend naar Jinja, waar we inchecken bij Nile Porch. Onze tenten liggen naast elkaar en bieden een indrukwekkend uitzicht op de Nijl. Onvoorstelbaar dat over een paar jaar de ruig stromende rivier veranderd zal zijn in een kalm, kunstmatig meer, dankzij de komst van de nieuwe dam...

    Aan het eind van de middag wandelen we naar de Bujagali Falls om een prachtige zonsondergang (met Afrikaanse koe) op de foto te zetten. De meeste toeristen zijn al weg of zullen morgen pas komen, waardoor er weliswaar weinig mzungu’s rondlopen maar des te meer lastige lokale mannetjes die ons een boottocht op de Nijl proberen aan te smeren. Met enige moeiten proberen we ze van ons af te schudden en keren terug naar de lodge voor het avondeten.

 

Zondag, 31 mei 2009

    Voor de zondagochtend hebben we een quadbike safari bij de buren geboekt. Omdat het de dag ervoor flink geregend heeft zijn de paden nog modderig - perfect om te slippen en de modder hoog te doen opspatten! Tot ongenoegen van menig voetganger.
    Na ons zo goed mogelijk schoongemaakt te hebben, nemen we in de middag een kijkje bij de Source of the Nile en maken we het traditionele boottochtje naar de werkelijke oorsprong. We sluiten de dag af met een drankje bij Adrift Nile High Camp, precies op tijd om getuige te zijn van de bungeejump van enkele Engelse meiden. De verleiding om zelf een sprong te wagen is groot, maar uiteindelijk keren we terug naar Nile Porch voor een laatste avondmaal. Hierna nemen we opnieuw afscheid; Frank en Monique blijven nog een nachtje en zullen morgen doorreizen naar Sipi terwijl Bas en Miranda weer huiswaarts gaan.

Naar boven

 

Overzicht Onze Ervaringen