Home
           
 
Januari 2009 Overzicht ervaringen Januari 2009 Overzicht ervaringen Februari 2009 Februari 2009 Maart 2009 Maart 2009 April 2009 April 2009 Mei 2009 Mei 2009 Juni 2009 Juni 2009 Juli 2009 Juli 2009 Augustus 2009 Augustus 2009 September 2009 September 2009 Oktober 2009 Oktober 2009 November 2009 November 2009 December 2009 December 2009

Zondag, 13 december 2009

Donderdag, 24 december 2009

Donderdag, 31 december 2009

 

 

Zondag, 13 december 2009

    Na een weekje naar Nederland te zijn geweest, is Bas samen met Noud en Riky weer teruggekeerd en wordt Sinterklaas alsnog in Oeganda gevierd. Behalve enkele dagen rustig op de farm door te brengen, nemen we onze gasten ook mee voor een weekendje safari in Lake Mburo National Park. Na zaterdag in de namiddag een boottocht over het meer gemaakt te hebben, brengen we de nacht door in Mantana Tented Camp. Al tijdens het avondeten worden we verrast door het gebrul van omringende leeuwen. Voorheen kende Lake Mburo geen roofdieren, op hyena's en luipaarden na, maar sinds enkele maanden zijn de sporen van een drietal leeuwen ontdekt, die waarschijnlijk uit het buurland Tanzania de grens zijn overgestoken. Nu laten ze hun aanwezigheid gedurende de hele nacht regelmatig horen; een geluid wat tot diep in onze tenten doordringt.

    De zondagochtend begint vroeg met een frisse wandeling, begeleid door een UWA ranger. Van de groep leeuwen is geen spoor te vinden en ook ander wild laat zich nauwelijks zien. Maar de top van een heuvel is het letterlijke hoogtepunt en levert ons prachtig uitzicht op over het nog in de mist gehulde natuurgebied. We keren terug naar de lodge voor een uitgebreid ontbijt en rijden dan via de Sanga Gate en de omringende dorpjes op ons gemak terug naar Mukono.

Foto's van Lake Mburo National Park

 

Donderdag, 24 december 2009

    Met Kerst bijna voor de deur, hebben we wat rustige dagen in het vooruitzicht. Maar de nodige afleiding heb ik inmiddels al gehad tijdens een geweldige safari in eigen land. Eindelijk naar het verre noorden, helemaal tot de grens met Sudan: Kidepo Valley National Park. Naar zeggen het mooiste nationale park van Oeganda, en zonder twijfel het meest afgelegen reservaat.
   Omdat Bas helaas nodig is op de farm, vertrekken we met enkele collega's van Great Lakes Safaris op maandag 21 december richting Gulu-Kitgum. Onderweg passeren we de beruchte brug over de Karuma Falls, die de Oegandese regering met man en macht uit handen van Koni heeft proberen te houden. De brug verbond namelijk het noorden met het dichtbevolkte zuiden en was dan ook een favoriete plek voor de Lord Resistance Army om bussen en konvooien te overvallen en de rivier in te laten storten. Tegenwoordig wordt deze plek streng bewaakt door militairen en is het verboden om foto's te maken (al willen ze tegen een kleine beloning wel een oogje dichtknijpen...). Eenmaal de brug over zijn het vooral brutale bavianen die langs de weg patrouilleren en wordt het landschap vlakker. Rond het middaguur arriveren we in Gulu, de tweede grootste stad van Oeganda qua inwoneraantal. Hier maakt het gladde asfalt plaats voor een stoffige gravelweg die ons naar Kitgum leidt.
    Hoe verder we rijden hoe droger het wordt, hoe minder stenen huizen en gebouwen we zien, en hoe meer kleine dorpjes opduiken; een verzameling van ronde, lemen hutjes met grasdaken. In dit gebied bevinden zich ook nog de IDP Camps, overblijfselen van de oorlog met de LRA. Hoewel de meeste mensen inmiddels weer teruggekeerd zijn naar hun dorpen, worden er nog verschillende vluchtelingenkampen bewoond. Nóg een teken van wat het Verzetsleger van de Heer heeft aangericht in het noorden, buiten de minder zichtbare sporen zoals de landmijnen die nog verspreid liggen.

    Vanuit Kitgum strekt er een langgerekte, rode murram road voor ons uit waar sporadisch een auto rijdt. Het enige verkeer wordt bepaald door voetgangers, enkele fietsers, koeien en geiten, en af en toe een witte Landcruiser van de UN of een NGO. Langs de weg speelt een kindje met een zelfgemaakt stuk speelgoed: een leeg, kartonnen sinaasapelsappak met wieltjes eronder. Om de paar kilometer bevindt zich een waterpomp waar de gele jerrycans netjes in een rijtje staan om gevuld te worden. Dit is het 'echte' Afrika dat we kennen van de beelden van TV en niet het overdadig groene, vruchtbare landschap zoals het gedeelte waar wij wonen.

    Halverwege passeren we de grens van Kitgum district en rijden we "Karamajong-land" in. Langzaam duiken ook de bergketens; grillige rotsen met weinig begroeiing waar de de weg zich tussendoor slingert. Na ruim 11 uur rijden komen we bij de Katurum Gate van Kidepo Valley National Park aan, en hebben we ondanks de schemering een prachtig uitzicht over de Narus Valley, met honderden buffels in de verte. En zo hartelijk als we verwelkomd worden door het personeel van Apoka Lodge, zo duidelijk laten de inwonende olifanten van het park merken dat ze onze komst niet op prijs stellen. Zelfs bij het passeren op ruime afstand klapperen ze waarschuwend met hun oren en komen dreigend op ons af. Stoppen en een foto maken zoals in Murchison Falls en Queen Elizabeth National Park is hier niet bij...

    Apoka Lodge zelf is de enige upmarket accommodatie in het park en ligt temidden van de vallei. Behalve de overdaad aan luxe en het feit dat er aan de kleinste details gedacht is, zijn het de kamers en hun ligging die de lodge zo bijzonder maken. De individuele cottages liggen verspreid over de vlakte, midden in de vallei en zonder enige afrastering, zodat de dieren zo bij je aan kunnen kloppen - bij wijze van spreken. Een escorte van de lodge om je 's avonds naar je kamer te begeleiden is dan ook geen overbodige luxe!

    Na een goede nachtrust staan we de volgende dag om 06.30 uur al klaar voor onze eerste game drive. We laten de Prado waarmee we gekomen zijn voor wat het is en klimmen in de open safari auto van Apoka Lodge - nóg iets wat je in Oeganda niet veel tegenkomt! Het eerste uur valt een beetje tegen wanneer we door de eindeloze lege vlaktes rijden. Qua landschap is het adembenemend, met de savanne die aan de Masai Mara doet denken, doorspikkelt met Borassus palmbomen en de karakteristieke bergen in de verte. Maar er zijn maar weinig dieren te bekennen... Tot onze gids een viertal mannetjesleeuwen ontdekt en zonder aarzelen de auto op twee meter meter van de jonge leeuwen parkeert voor enkele foto's. Toch wel even slikken om er in een open auto zó dichtbij te zijn, terwijl hun ogen recht door je heen lijken te kijken.
    Na deze korte maar bijzondere ontmoeting rijden we door naar de campsite voor een koffiestop. De kampeerplek bevindt zich op top van een heuvel dat een prachtig uitzicht biedt over de uitgestrekte vlaktes met aan de horizon de grillige pieken van de Morungule Mountains. Tegen 09.30 uur zijn we weer terug bij de lodge voor een stevig ontbijt. Inmiddels heeft de aangelegde waterhole, recht voor de lounge, ook bezoekers getrokken en wisselen wrattenzwijnen, buffels, waterbucks en hartebeesten elkaar continue af door hun dorst te lessen of een modderbad te nemen.

    In de namiddag brengen we een bezoek aan een nabijgelegen Karamajong dorp, net buiten het park. Hoewel Lorukul een relatief georganiseerd en netjes dorp moet zijn, is het aanzien nog behoorlijk confronterend. Terwijl we door een sterk naar alcohol ruikende inwoner rondgeleid worden langs de manyatta's, volgen de kinderen ons op de voet en proberen zoveel mogelijk het middelpunt van onze camera's te zijn. Na de rondleiding volgt een traditionele dans die sterke gelijkenissen vertoont met het springen van de Masai.
    Eenmaal terug in het park maken we nog een korte game drive. Ditmaal rijden we door een enorme kudde van honderden buffels, blijven we op veilige afstand naar een familie olifanten kijken, ontdekken we weer de troep leeuwen in de verte en kunnen we de giraffen eindelijk van dichtbij naderen.

    Na deze enerverende dag in Kidepo National Park is het tijd om weer terug naar de bewoonde wereld te keren en rijden we op woensdag op ons gemak terug naar Kampala.

Foto's van Kidepo Valley National Park

Naar boven

Donderdag, 31 december 2009

    Terwijl kou en winterse buien Nederland teisteren, zijn de Kerstdagen in Oeganda over het algemeen ook erg fris en nat. Er valt nog net geen sneeuw maar beide kerstdagen zijn grijs en grauw, met af en toe een flinke regenbui.

    Inmiddels mogen we ook weer enkele familieleden uit Nederland verwelkomen die na een indrukwekkende safari nog enkele dagen bij ons op de farm en in Jinja verblijven. Met Tiny en Annelies vieren we tevens Oud & Nieuw in Kampala. Maar dat zelfs op de laatste dag van het jaar de hoofdstad overspoeld wordt door verkeer, blijkt wel wanneer we maar liefst een uur in de file spenderen op weg naar het restaurant. En zelfs tegen 12 uur zijn de straten nog drukbezet waardoor we nauwelijks voor middernacht in de bar Iguana arriveren, nét op tijd voor het aftellen...!

 

HAPPY NEW YEAR!

 

Overzicht Onze Ervaringen